Ζόμπι

κάτι τέτοιες κρύες ώρες, το μόνο που σκέφτομαι είναι ότι μου χρειάζεται καφές και μια αμερικάνικη διασκεδαστική μέχρι αηδίας ταινία. με τη σύνδεση εδώ με το που βάζω κάτι να κατεβαίνει πάω για κατούρημα και χει κατεβεί μέχρι να τη τινάξω. ρίχνω να δω τη νύχτα των ζωντανών νεκρών. κλασσικ. σκέφτομαι τη πρώτη φορά που το είδα. πρώτα έτη φοιτητισμού, και είχα αποφασίσει να βλέπω μόνο ποιότητα, μπέργκμαν και πάνω, να μορφωθώ κι εγώ να μπω στην ανωτέρα κουλτούρα. σε μια φάση πρωτογκέυσκέση λέμε να δούμε ταινία, ο άλλος της μπρουταλιάς και του λαού, διαλέγει ζόμπι, εγώ του επιπέδου ξινίζω αλλά λέω δε γαμιέται. η ταινία ήταν σούπερ φυσικά και κάναμε καλό σεξ μετά. λίγες μέρες μετά μου 'ρθε το μήνυμα: " αν βρεθείς σ ένα δωμάτιο γεμάτο αίμα, να ξέρεις θα ναι κι η καρδιά μου κάπου εκεί".
αρχικά σκιάχτηκα και μετά γελούσα νευρικά. λίγο αργότερα βγήκα δραματικά (όπως αρμόζει στις πρωτογκέυσκέσεις), αφήνοντας πίσω μια σπλάτερ αγάπη. να καλά τα πα μέχρι να γράψω το ποστ κατέβηκε η ταινία

πρωινή μαλακία στο σχολειό

όταν διαβάζω βαθυστόχαστες φιλοσοφικές αναλύσεις για την επιθυμία ένα κομμάτι μου κλωτσάει. σκέφτομαι γαμώ το χριστό μου την επιθυμία τη εντοπίζουμε σε συνάρτηση με το βίωμα αλλιώς τι μας νοιάζει.
ανακαλώ τις μέρες που περνούσα ώρες χωμένος στις "γυναικίες εγκυκλοπαίδιες" της μάνας μου μαθαίνοντας εξαντλητικές λεπτομέριες για τους πολλαπλούς οργασμούς όταν οι συμμαθητές μου γαμιόταν ασύστολα σε αυτοκίνητα λόφους και μισοχτισμένα σπίτια.είμαι πεποισμένος πάντως, ότι ο μέσος πούστης ξέρει πολλά περισσότερα για τα μουνιά απ' το μέσο στρέητ. ειδικά να ρωτάς για τη περίοδο είναι κάτι σαν ritual-πέρασμα γκέυ έμφυλης τοποθέτησης.

κάψιμο στο νετ

όταν βλέπω ταινίες στο λαπτοπ καμιά φορά ξεχνάω να αλλάξω θέση και κάνω σημάδια-εγκαύματα απ' τη θερμάστρα. μου αρέσει λίγο, ειδικά όταν παράλληλα τον παίζω.

πολικός

τέλη Νοεμβρίου εδώ είναι ο θάνατος, μάλλον. δε βγαίνω απ' το σπίτι, ο τύπος στον οποίο παρασιτώ μου φτιάχνει βήγκαν σούπες που είναι σκατά αλλά λέω ευχαριστώ γιατί χωρίς αυτόν ήμουν χαμένος. χαμένος σε μια πόλη που έχει μόνο νύχτα. πολύ δραματικό έτσι. με παίρνει στο σκάηπ η Μ. έλα πίσω, πας απ το κακό στο χειρότερο ακούγεσαι χάλια, αν θες σου πληρώνω τα εισητήρια για να ρθεις.
να πάω πίσω θα 'ταν αυτοκτονία, εδώ μπορώ να λέω σε σπαστά γερμανικά σαγαπώ σε ένα καυλωτικό εσθονό και να μην αισθάνομαι γελοίος, μπορώ να λέω σε χρειάζομαι και τέτοια παλιός καλός κινηματογράφος. στην Αθήνα κάτι τέτοια μυρίζουν τόση αυτολύπηση που σε χώνουν στο τσιμέντο της πόλης σαν γκράφιτι σταχτοπούτα, η μητρική γλώσσα είναι μόνο για τσιμπούκια όχι για έρωτες μου χε πει κάποιος.
να πάω πίσω λοιπόν να μοιραστώ τη κατάθλιψή μου με τη Μ. συνεπάγεται να μείνω στη μάνα μου να γυρίσω Αθήνα συνεπάγεται φάρμακα ή ντραγκς, και το λέω έχοντας επίγνωση ρε, δε το λέω για το ντράμα εφέκτ.
μετά μου λέει κάτι για δουλειές. έχω μάθει να παρασιτώ πια επαγγελματικά, δε χρειάζομαι φαϊ μόνο κάνα γαμήσι και ίντερνετ να χαζεύω.
πάντως αν επιβιώσω το χειμώνα εδώ θα μαι πολύ γαμάτος

επιπλέον

όταν σου μιλάω δε θέλω απλά να ακούς.
θέλω να γίνεσαι οι λέξεις μου. για μια στιγμή
να είσαι πολύ ευαίσθητο κοίλο κάτοπτρο
που με δείχνει μεγάλο και δυνατό
και μετά να χαμογελάς και να γκρεμίζεις βίαια την εικόνα
σε σταγονίδια
κ να με χύνεις στο πρόσωπο.

συμπερασματικά

υπάρχει στην άκρη του κρεβατιού μία λακούβα
που ενίοτα με προστατεύει από σκατένια όνειρα
ενίοτε με ρουφάει σε απραξία τριήμερη.
ενίοτε στηρίζω στην όχθη της το λάπτοπ και βλέπω τσόντες

μεταφύσιν ασέλγεια

ξέρεις τι μέρα είναι σήμερα είναι η τέταρτη μέρα του σεληνιακού έτους 6035
είναι μια σημαδιακή μέρα
αν δε με πιστεύεις κοίτα γύρω σου. είναι η μέρα που ο καθένας είναι μόνος του
βιαστικές μαλακίες σε τουαλέτες